Bereikbaarheid

Eindelijk hebben wij, na wat kinderziekten, onze Nederlandse telefoonnummers goed op orde. Wij zijn voorlopig bereikbaar onder de nummers 0182-701080 (gezamenlijk), 06-39469222 (Peter) en 06-39469157 (Sofieke) – gratis voor aangeslotenen bij Solcon!

Ons volledige adres is Centauri 25, 2743 MK, Waddinxveen. Welkom!

Advertenties
Geplaatst in Uit het gezin | Een reactie plaatsen

Laatste bijdrage kerkbode Moerkapelle

Beste gemeenteleden,

Inmiddels weer terug in Nederland leveren we onze laatste bijdrage aan deze rubriek van de kerkbode. Graag blikken we met u terug op ons afscheid van de gemeente Buenas Nuevas (het goede nieuws) in Portoviejo, Ecuador. We doen dat door Jos Kardol, in Ecuador actief als vrijwilliger Nederlands onderwijs, aan het woord te laten. In zijn logboek schreef hij het volgende:

“Vorige week hebben we stil gestaan bij het afscheid van de familie Van Olst. Zij zijn na ruim 10 jaar arbeid in de wijk ‘El Florón’ teruggekeerd naar Nederland. Op woensdagavond was de afscheidsavond in de kerk. Samen met vele bezoekers en leden van de gemeente (het kerkje zat helemaal vol) hebben we eerst gezongen, gebeden en daarna geluisterd naar een meditatie/bijbelstudie van Peter van Olst over één van de kruiswoorden van de Jezus:
“vrouw, zie uw zoon en zoon zie uw moeder.” Christus hing aan het kruis, stond op het punt de wereld als Mens te verlaten, maar vergat zijn Kerk niet. Hij sprak tot hen en riep hen toe: zorg voor elkaar, blijf bij elkaar, neem elkaar in huis, woon in liefde bij elkaar. Zonder in de voetsporen van Christus te willen treden, heeft Peter wel deze woorden (te midden van het verdriet van het afscheid) mee willen geven aan de gemeente! “Zoek elkaar op, spreek met elkaar, zorg voor elkaar, heb elkaar lief en leef in eenheid met elkaar. Door het genadewerk van God, voortvloeiend uit Christus is dat mogelijk en vraagt God dat ook van ons!” We hopen en bidden van harte dat deze indringende en ook zo rijke meditatie (over het Borgwerk van Jezus) vrucht zal dragen en we dat in de komende tijd ook mogen merken in de gemeente.
Na de Bijbelstudie is er op diverse wijze aandacht besteed aan het afscheid van de familie Van Olst. Allereerst heeft de familie Van Olst een wit geschilderde stalen zitbank overhandigd aan de gemeente. Op deze bank is een bordje bevestigd met de tekstwoorden van deze avond erop. Deze zitbank is buiten voor het kerkje neergezet met de oproep erbij: ‘zoek eens een geestelijke moeder op, of een geestelijke zoon en ga eens samen op dat bankje zitten om samen te spreken over de dienst van de HEERE.’ Wat een mooie gedachte! Daarna hebben de vrouwenvereniging, diverse muziekgroepen en ook familie Elenbaas en ik wat liederen ten gehore gebracht. Ook zijn er enkele toespraken gehouden en hebben Sofieke, Theo en Peter een woord van afscheid gehouden. Wat ook erg mooi was, was dat er een groep jongeren uit een drugskliniek was, waar Peter vaak op dinsdag geweest is om het Woord te brengen en uit te leggen. Een aantal van deze jongens zaten op de voorste bank, met een Bijbel in hun hand. En elke keer als er een Bijbeltekst of een Bijbelgedeelte werd aangehaald, zag je deze jongeren spitten in de Bijbel. Zitten wij ook zo betrokken te luisteren tijdens een kerkdienst? We kijken terug op een waardevolle avond, ondanks het dubbel gevoel van afscheid nemen.
Op donderdagavond was er vervolgens nog een maaltijd georganiseerd bij een van de leden thuis. We hebben met elkaar gegeten en er is een presentatie laten zien met foto’s van de familie Van Olst en het werk in de gemeente, als ook dat diverse leden een afscheidsboodschap hadden ingesproken. (Overigens echt iets van deze cultuur om uitgebreide toespraken te houden.) Daarna kwam het echte moment van afscheid nemen. Dat is altijd moeilijk. Zeker na 10 jaar arbeid waarin vele banden gevallen zijn. Afscheid nemen is een stukje sterven. En dat doet pijn en geeft verdriet.”

Tot zover Jos Kardol. Inderdaad: afscheid nemen is een beetje sterven. Het was goed om als gezin eerst nog een aantal dagen door de VS te reizen alvorens echt weer in Nederland aan te komen. Samen hadden we de tijd om terug- en vooruit te blikken. We hadden immers veel indrukken te verwerken. Eenmaal in Nederland konden we ons verheugen in een warme ontvangst van onze familie, van vrienden, van de Thuisfrontcommissie en ook van de hele gemeente.

Bij deze willen we allen die hebben meegeleefd, niet alleen nu bij onze terugkeer maar ook al die achterliggende jaren, door het sturen van kaarten of op andere wijze, maar vooral door middel van het gebed, daarvoor oprecht bedanken. Persoonlijk waren wij daarbij gebaat, ook het zendingswerk en de zendingskerk hebben een biddend thuisfront nodig. Dat verandert overigens niet nu wij terug zijn. Anderen zetten het werk voort en bovenal: de Heere gaat door. Hij wil dat wij bidden om de uitbreiding van Zijn koninkrijk in heel de wereld, onder alle volken.

Nog een laatste opmerking vóór we ook van deze rubriek afscheid nemen. Het is goed dat er zendingswerkers zijn. Het is goed dat er een evangelisatiecommissie is. Het is goed dat er deputaatschappen zijn voor zending en evangelisatie. Maar het gevaar bij dit alles is dat het tot de gedachte kan leiden dat we als gemeenten of als leden van de gemeente deze zo belangrijke activiteiten hebben uitbesteed. Laat dat toch nooit het geval zijn! De Heere geve een ieder van ons een lichtend licht en een zoutend zout te zijn op de plek waar Hij ons gesteld heeft en waar Hij ons ook wil en kan gebruiken! Dat wensen wij eenieder, jong of oud, klein of groot, van harte toe.

Nogmaals dank en de hartelijke groeten,

Peter, Sofieke, Theo, Thomas, Thijs en Thimo van Olst

Geplaatst in Uit de kerkbode | Een reactie plaatsen

Terug in Nederland

Beste allemaal,

Na ons vertrek uit Ecuador op maandag 22 maart en een vakantie van tweeënhalve week in de VS zijn we afgelopen zaterdagochtend in goede gezondheid in Nederland aangekomen. Op Schiphol werden we enthousiast ontvangen door familie, vrienden en door ZGG. Er was zelfs een spandoek, gemaakt door onze nichten! Na de koffie zijn we samen met onze ouders en twee personen van de TFC naar Waddinxveen, waar we ons huis aan de Kleikade aantroffen met een bordje “Welkom thuis”. Nog ruim twee weken hopen we hier te wonen, alvorens ons nieuwe huis aan de Centauri ter beschikking komt.

In onze kerkelijke gemeente in Moerkapelle zochten we gisteren onze oude plekken weer op. Namens de gemeente werden we in de dienst kort toegesproken door ds. W. Harinck, die ons sterkte wenste bij het wennen aan de cultuur van Nederland, die zoals hij zei ook weer is veranderd in de achterliggende tien jaar tijd. Na afloop van een goede dienst kreeg de gemeente de gelegenheid ons de hand te drukken in de grote zaal. De lange rij die zich daar vormde en ook de kaartjes en bloemen die we bij ons thuis aantroffen, voelen als een warm bad en maken vooralsnog een “zachte landing” in Nederland mogelijk.

Wel hebben we het samen als heel fijn en goed ervaren dat we als gezin na het afscheid in Ecuador eerst ruim twee weken in de VS hadden om bij te komen en op te laten. Fysiek en emotionaal waren we daar aan toe. In onze camper maakten we bijna 4500 kilometer (van Houston naar de Niagara Falls en daarna weer afzakkend naar Washington), waarna er in een huurauto nog eens zo´n 400 bijkwamen. Inspannend, maar zeker in de camper ook heel ontspannend met elkaar!

In de VS hebben we alles kunnen doen wat we graag wilden. Goede Vrijdag en Pasen verbleven we tegen zeer geringe kosten in de Smokey Mountains van Tennessee in twee cottages van de organisatie “Mission to missionaries”. De tweede zondag waren we bij vier Vogelaar neven&nichten met hun gezinnen in hun gemeente in Franklin Lakes. Heel fijn om elkaar beter te leren kennen en de banden aan te halen. Met zus Marije en zwager Wouter en hun kinderen hadden we regelmatig telefonisch contact; de staat Washington lag toch wat uit onze route…

In totaal bezochten we elf van de vijftig staten (Texas, Arkansas, Tennessee, Kentucky, Ohio, Pennsylvania, New-York, New-Jersey, Maryland, Virginia en Delaware). Veel indruk maakte het Creatie-museum in Kentucky (al vonden de jongens ook de allereerste KFC, nog in oude staat, hééééééél interessant). Uiteraard was het ook ´boeiend om de Amish te bezoeken en om iets van het nieuws rond de Amerikaanse voorverkiezingen te volgens. De foto´s spreken verder voor zich.

We zijn de Heere dankbaar dat alles tot nog toe zo voorspoedig is verlopen. Dat geeft ook weer vertrouwen voor de onbekende toekomst.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Afscheid

Daar zitten we dan in Quito. Sinds vrijdagmorgen vroeg zijn we echt weg uit Portoviejo.We mogen terugkijken op goede weken van afscheid nemen met mooie en moeilijke momenten. Daarbij wisten we ons gesteund door veel gebed vanuit Nederland, waarvoor hartelijk dank. Het is goed dat het nu zover is, al vinden we het vooral moeilijk om onze “huisvrienden” verdrietig achter te laten. We zijn blij dat we maandag eerst nog doorvliegen naar de VS om een moment te hebben om om te kunnen schakelen. Maar het vele meeleven uit Nederland maakt dat we ons weer welkom voelen in Nederland.

Hier nog een kort verslagje van afgelopen weken afscheid nemen.

Verschillende keren werden we de laatste tijd uitgenodigd voor etentjes. Mooie momenten waarin het mogelijk was om persoonlijke dingen naar elkaar uit te spreken. De oudere jongeren organiseerdern een verrassingsfeestje bij ons thuis en hadden een mooie herinneringsvideo gemaakt voor Sofieke.

De laatste zondag was een bijzondere dag, omdat we ´s morgens voor de laatste keer avondmaal vierden met de gemeente en ´s avonds het baby´tje van Abrahan en Yuli gedoopt werd. Zo´n duidelijk teken dat de Heere doorgaat met Zijn werk en met Zijn Kerk. Er ging ook een mooie zaterdagavondvoorbereiding aan vooraf, waarbij verschillende leden zich in het hart lieten kijken.

P1140750

Woensdagavond was de afscheiddienst in de kerk. De hermanos hadden er erg hun best voor gedaan en het werd een hele mooie, gevarieerde avond. De toespraken met tranen, de kado´s, de muziek, de toegezongen liederen en de herinneringsvideo voor Theo van zijn vrienden, allemaal dingen om stil en dankbaar voor te zijn.

Peter hield een korte preek over het kruiswoord van de Heere Jezus: “Vrouw zie uw zoon en zoon zie uw moeder”, waarna de jongens een buitenbankje overhandigden aan de kerk. Met de wens en bede dat de hermanos van de Buenas Nuevas-kerk naar elkaar zullen omzien.

Op het laatste moment bedachten de leden nog dat het toch fijner was om nog in kleinere kring afscheid te nemen. Donderdag waren we dus voor het laatst bij elkaar in het huis van de hno Dario en Eulalia. Behalve lekker eten, kregen we daar een video te zien waarop de meeste hermanos een boodschap voor ons hadden ingesproken. En toen waren het de laatste foto´s, knuffels en omhelzingen…

P1150008

 

 

 

 

Geplaatst in Uit de kerk, Uit het gezin | 1 reactie

Theo 17 jaar!

P1140701

P1140700Vandaag vieren we Theo’s verjaardag. De laatste van ons allemaal in Ecuador, maar nu dus nog wel met Ecuadoraanse vrienden.

Geplaatst in Uit het gezin | 3 reacties

Onze muur met planning

De bloederige wond van de arm verbeeldt de pijn en het lastige van dit afscheid. Made by Thomas.P1140525P1140643

Planning DV:

  • woensdagavond 16 maart afscheidsdienst Buenas Nuevas
  • donderdag 17 maart verkoop van al onze spulletjes die er nog zijn
  • vrijdagmorgen 18 maart op het vliegtuig naar Quito
  • maandagavond 21 maart op het vliegtuig naar Houston, US
  • zaterdag 9 april 07:45 aankomst Schiphol met vlucht UA0070

 

Geplaatst in Uit het gezin | Een reactie plaatsen

Afscheid van Club en Zondagschool

Omdat er na dit weekend een maand vakantie is van deze kerkelijke activiteiten, namen Theo en Thomas zaterdagavond afscheid van de Club de Adolescentes en namen we als gezin afscheid van de Zondagschool op zondagmorgen. Hele fijne momenten voor de jongens, waar we goed op terugkijken! Het is erg gewaardeerd dat zij deze jaren samen met de Floron-kinderen zijn opgegroeid, zo bleek. Ze hebben allemaal zo wel hun vaste vriendjes en vriendinnetjes, waar ze de afgelopen 10 jaar veel mee opgetrokken hebben, in en rond de kerk. De eerste jaren waren we ook zelf nog flink betrokken bij de zondagschool. Verschillende van de kinderen van toen helpen nu mee als leerkracht bij de zondagschool, net als Theo trouwens.

Geplaatst in Uit de kerk | Een reactie plaatsen